گازهای موجود در چاه . شناسايي و امدادرساني
گازهای موجود در چاه . شناسايي و امدادرساني
يكي ديگر از مخاطرات چاه ها ، وجود گازهای سمی است .
بیشترین گازهایی که در چاه ها یافت می شوند عبارتند از :
1) گاز هیدروژن سولفوره
2) آمونیاک
3 ) گاز کربنیک
4) متان
گاز هیدروژن سولفوره :
علل توليد : این گازها در اثر سوختن ناقص موادی مانند مو و پشم و گوشت و موادی که دارای گوگرد می باشند بوجود می آید .
روش تشخيص : بوی این گاز شبیه بوی تخم مرغ گندیده می باشد . مقدار خیلی کم این گاز را می توان با حس بویایی تشخیص داد در جاهایی که تدریجاً استشمام شود حس بویایی را فلج می کند .1 % این گاز شدیداً خطرناک است و تا 2% این گاز را می توان تشخیص داد
روش تخليه : تخلیه گاز باید با وسایل ضد جرقه انجام گیرد .
خطرات تنفسي : اگر گاز در محیط سر بسته ای از داخل چاه نشت کند امکان مسمومیت وجود دارد .
كمكهاي اوليه : شخصی را که برای مدتی از این گاز تنفس کرده باید به هوای آزاد انتقال داد و در صورت عدم تنفس اقدام به دادن تنفس مصنوعی و اکسیژن نموده و مصدوم را به بیمارستان منتقل نمود .
آمونیاک :
خصوصيات : این گاز از هوا سبک تر و در صورت اختلات با هوا و گرم شدن و همچنین با تحت فشار قرار گرفتن قابلیت انفجار دارد .
روش تشخيص : اين گاز بی رنگ و بوی آن تند و زننده است .
خطرات تنفسي : این گاز باعث تحریکات چشم، بیتنی و مجاری تنفسی انسان میگردد ، بی هوش کننده و سرفه آور است حتی در سطح پوست تولید سوختگی میکند وجود 1 الی 5 درصد این گاز به مدت 1 ساعت مرگ آور است.
كمكهاي اوليه : شخصی که دچار مسمومیت با این گاز شده باشد عرق شدید می کند که باید به هوای آزاد منتقل شود و چشم و پوست و محل های آلوده را با آب زیاد شستشو داد همچنین هرگونه لباس آلوده را از تن وی خارج نمود .
گاز کربنیک :
خصوصيات : گازی بی بو، بی رنگ، غیر قابل اشتعال سنگینتر از هوا و محلول در آب است ،
خطرات تنفسي : این گاز می تواند سرعت و حجم تنفس را 50% بالا ببرد ، وجود 3% آن سرعت و حجم تنفس را 2 برابر می نماید و مقدار 10% آن کمتر از چند دقیقه تولید مرگ می نماید عمده ترین خطر این گاز بالا بردن سرعت تنفس است .
کمک های اولیه : انتقال مصدوم به هوای آزاد ، دادن تنفس مصنوعی و اکسیژن در جایی که لازم باشد .
گاز متان :
خصوصيات : بی رنگ، بی بو و قابل اشتعال و انفجار و مقدار کمی از آن در آب حل می شود .مخلوط این گاز با هوا و اکسیژن و با گاز کلر قابل انفجار است و کمی سمی
خطرات تنفسي : استنشاق آن به مدت طولانی جای اکسیژن را در دستگاه تنفسی اشغال و تولید خفگی می نماید .
كمكهاي اوليه : باید مصدوم را به هوای آزاد منتقل کرد و در صورت لزوم اقدام به تنفسی مصنوعی نمود .
لازم به تذكر است :
در بعضی از چاه ها ممکن است گازهای مسموم کننده وجود نداشته باشد اما بخارات ( دم ) و گازهای بی اثر جایگزین اکسیژن شده و درصد آن را پایین می آورد و شخص را دچار خفگی کامل یا ناقص می کند
واحد ايمني اداره آتشنشاني
IKD-Fire125.blogfa.com